دانش ، نيكان را به منزلگاههاى برگزيدگان و سراى نيكان و درجات والاى دنيا و آخرت مى رساند . يادآورى در دانش ، همسنگ روزه و مباحثه آن چونان شب زنده دارى است . در پرتو آن ، خداوند را فرمانبرده و او را مى پرستند و با آن صله رحم به جاى آورده مىشود و حلال از حرام جدا مى گردد . علم ، جلودار عمل و عمل ، پيرو علم است . نيك بختان از آن برخوردار و نگون بختان از آن بى بهره هستند ، پس خوشا به حال آن كس كه خدا از دانش ، بى بهره اش نساخته است . " جاء رجل من الأنصار الي النّبي ( ص ) فقال : يا رسول اللّه اذا حضرت جنازه و مجلس عالم ايّهما احبّ اليك ان اشهد ؟ فقال رسول اللّه ( ص ) ان كان للجنازه من يتبعها و يدفنها ، فان‌ّحضور مجلس عالم أفضل من حضور الف جنازه و من عياده الف مريض و من قيام الف ليله و من صيام الف يوم و من الف درهم يتصدّق بها علي المساكين و من الف حجه سوي الفريضه و من الف غزوه سوي الواجب تغزوها في سبيل اللّه بما لك و نفسك و اين تقع هذه المشاهد من مشهد عالم ! اما علمت انّ اللّه يطاع بالعلم و يعبد بالعلم ؟ و خير الدنيا و الاخره مع العلم و شرّ الدّنيا و الاخره مع الجهل . 200 " مردى از انصار ، خدمت پيامبر ( ص ) رسيد و عرض كرد : يا رسول اللّه تو ترجيح مى دهى من در مراسم تشييع جنازه حضور يابم يا در محضر عالِم ؟ پيامبر ( ص ) فرمود : اگر براى آن جنازه ، كسانى هستند كه تشييعش كنند و به خاكش سپارند ، حضور در مجلس عالم بهتر است از حضور در هزار تشييع جنازه و عيادت هزار بيمار و شب زنده دارى هزار شب و روزه هزار روزه و صدقه هزار درهمى به بينوايان و هزار حجّت به جز واجبات و هزار غزوه به جز جنگهاى در راه خدا با مال و جان و اينها كجا و محضر عالم كجا ! آيا نمى دانى كه خدا با علم ، فرمانبرده و پرستش مىشود و خير دنيا و آخرت در دانش نهفته و شرّ